Wintertijd

Duitsland II

Vorige week was ik dus weer in Duitsland. Het doet me altijd ergens wel goed om naar Duitsland te gaan. Ik kom dan altijd in B?blingen terecht, en ik begin het bijna als thuisreisje te zien. Ze eten meer vlees, ze hebben een bepaalde manier van doen, het is eigenlijk gewoon zo dat Nederlanders meer door de Centraal-Europeese cultuur be?nvloed zijn dan ze denken. Dat merkte ik ook toen ik in Praag was. En dat doet me dan weer goed, want dat Scandinavische wordt je af en toe toch wel beu.

Op weg naar het vliegveld zagen Lisa en ik die bus rijden met die No Fear sticker er op. Die was grappig. "Hihi", zei ik. "Wat?", vroeg zij. "Nou, kijk, die sticker... Da's een goeie", zei ik. "Hihi" zei Lisa, en ze pakte de camera en deed "klik".

Nou was het zo dat ik over M?nchen heenvloog, want direct van Stockholm naar Stuttgart, daar doet de SAS niet aan. Dus dan loop je zo twee uur te doden op een vliegveld. En da's zo saai dat je dan maar met je camera gaat lopen spelen, want dat anonieme koffie-drinken aan anonieme tafeltjes in anonieme vliegveld-caf?'s is ook maar tien minuten leuk. E?n geinige ontdekking die ik deed was die reclame-stunt van dat autoverhuurbedrijf. Die hadden allemaal pas-poppen strak in het pak gehesen en met een namaak krant in stoelen en op hoeken gezet. Ludiek wel, hoor.

Na alle geleden ontberingen, vluchten met verkoudheid en verstopte oren, een training die uiterst matig van kwaliteit was deed het me dus weer deugd om naar Wolfi's te gaan. Daar heb ik het al eerder over gehad, maar ik kan er maar niet over ophouden. Heerlijk gegeten. En een grote fooi gegeven, want dat was ik in alle opwinding de vorige keer straal vergeten. Daar heb ik me nou twee weken over lopen schamen eigenlijk. Deze gratis-reclame is dan ook eigenlijk ook wel een beetje het gevolg van een plagend schaamtegevoel.

Ook omdat die man en z'n vrouw zo aardig zijn. We zaten vorige keer te eten, Pascal (B) en ik (NL), en toen kwam de man op het eind naar ons toe. Eerst 'ns gekeken wat we aan het praten waren, toen erbij gaan staan om uit te leggen dat ie drie jaar in Katwijk gewoond en gewerkt had. Leuk hoor, gewoon slap ouwehoeren met mensen die je niet kent. Da's ook zoiets wat ik in Scandinavie mis. Dat ongecompliceerd joviale. Contact met m'n buren, en dat soort zut.

Posted by Chris at April 13, 2004 08:47 AM