Wintertijd

Dr. Shakshuka

Dr. Shakshuka serves the best Shakshuka in the country. It's located in a dodgy looking part of Yafo.

Shakshuka is made like this:

Put some olive oil in a pan and heat it. Lightly fry a bunch of onion rings and chopped cloves of garlic in the oil, but don't let them get too brown.

Throw in a handful of chopped, hot green peppers. Shakshuka is supposed to be very spicy. Dried chilies will also work. Then add Sweet Paprika powder, Cumin and Salt to taste.

Chuck in a bunch of finely chopped tomatoes, stir and let it simmer until it looks sauce-like. This is usually done in ten minutes.

Finally, you break your eggs and put them onto the sauce without breaking the yolk. Do not stir, do not touch, just let the egg stiffen somewhat in and on the sauce.

Serve straight out of the pan with some white bread. For carnivores there's the option of throwing fried margaz sausages or boiled lamb into the thing. My personal favourite is with the hot margaz sausages.

The Gondola

On Lisa's birthday, we decided to go eat somewhere. This is not a problem in Stockholm, because it has a myriad of different kinds of restaurants. They even serve "Rijsttafel" at the local Indonesian place, and use that exact word while doing so. This day however, we wanted to eat somewhere we hadn't been before, and the choice was made to eat at Gondolen, literally the Gondola.

The manager of Gondolen, Erik Lallerstedt, has driven restaurants for thirty years now, and in the eighties his establishments all had stars in the Guide Michelin. Plus I had already been at Gondolen to drink their delicious drinks, so the expectations were sky high. We'd reserved a table for seven, but arrived twentyfive minutes early. The Maitre d' quickly made the necessary arrangements and we were whisked to our table at lightning speed nonetheless.

Gondolen is situated in the middle of town, but it's built as a metal construction that juts out of a rock face, and you have to ride an elevator to get up there. The whole restaurant and bar have glass walls, which means that at all times you're overlooking Stockholms Gamla Stan, the old city with its large amounts of sixteenth century buildings. Added to that, the ambience of the place is classy yet not too formal. Lush carpets, hardwood floors, heavy silverware and friendly staff surround you at all times.

We ate rather similar things as there was a menu of seasons' dishes. So we started out with some lovely smoked salmon with crayfish in a light curry dressing, and then went on to eat duck breast on a Jerusalem artichoke gratin with cardamom and ginger sauce, after which case I finished it off with a coffee-creme brulee and Lisa took the home made orange ice-cream with chocolate and hazelnut sauce.

All of the food that passed our silver plate was immaculate. Tastes were subtle without being wimpy, textures were just right and the presentation was beautiful. That didn't make the evening though.The service did. It wasn't just that waiters and waitresses were dressed as professionals, with black and white attyre, a vest and bow ties respectively scarves and even the white cloth over the arm, they excelled in making one feel welcome.

A friend of mine dropped by for drinks at the bar rather early, so a chair appeared out of nowhere so he could sit with us. Since he had some flowers with him, the waitress immediately came out with a vase with some water and put them up on the table. When we'd eaten and were heading for the bar, she came by with the flowers re-wrapped in their original paper and said she was going to leave them at the exit in some water for us to pick up when we'd leave. All of this automatically and with an enourmous polite friendliness.

If you ever find yourself in Stockholm with a few Euro's to spare, you should visit this place. It's always a wonderful experience, wether you're just there for drinks or the whole nine yards.

Echt Pakistaans...

De M?itre D'

Vandaag zijn Lisa en ik samen met haar neefje uit Tsjechi? uit eten geweest bij ??n van Stockholms beste restaurants, ?kta Pakistan. Het is een restaurant waar Lisa en ik eigenlijk veelvuldig aten toen we nog op S?dermalm woonden. Sinds we in Uppsala wonen komt het er minder van, maar we doen nog steeds pogingen er regelmatig te gaan eten.

E?n van de meest in het oog lopende dingen in dit restaurant is wel de M?itre D', de heer op de foto. Een hele statige, rijzige en beleefde man, die in al z'n gebaren, bewegingen en woorden een soort van elegante, doelbewuste rust uitstraalt. Alles gaat langzaam, maar verschrikkelijk gecontrolleerd en elegant. Eigenlijk moeilijk te beschrijven, Lisa en ik hebben dat vaker geprobeerd. Er is gewoon iets heel moois aan die man. Vandaag ook weer... We kwamen binnen na er zeker in geen drie maanden geweest te zijn, maar hij vroeg ons hoe het was, herkende ons, en bracht wat extra papadams. Dat mag ik dan weer wel. De service die we van het andere personeel genoten hebben is ook zonder uitzondering goed en vriendelijk geweest.

Dan is er het eten. Ze hebben een keur aan Indische en Pakistaanse gerechten, van milde Korma's tot Jalfrazi tot aan heerlijke Do piyaza schotels met Lam, Rundvlees of kip en natuurlijk diverse Tandoori- en Massala-gerechten. Een gewone pittige curry behoord natuurlijk ook tot de mogelijkheden. Alle gerechten op het menu zijn even voortreffelijk, al geniet de Do Piyaza met lam bij mij de voorkeur.

Buiten alle hoofdgerechten hebben ze ook geweldig lekkere eigengemaakte papadams met komijn, en het beste Naan-brood van de hele wereld. Peshawari-naan. Een Naan-brood met gehakte gesuikerde pistache-noten en komijn. Iedere keer als ik die meuk bestel wordt ik lichtelijk opgewonden. Bijna beter dan sex, dat naan-brood. Andere restaurants stoppen verschillende noten, rozijnen en soms ook wel uien in dat naan brood, maar deze versie is veruit de lekkerste die ik geproefd heb.

Wat betaal je dan voor dat alles? Nou, wij aten vandaag een stuk of zes papadams met chutney, drie hoofdgerechten, drie porties peshawari-naan, ik dronk een halve liter thee op, we hadden een glas wijn, een halve liter bier en water voor iedereen, en de rekening bedroeg 588 Zweedse kronen. Da's nog geen 65 Euro. Al met al geen geld.

Dus, als je in Stockholm bent, ga bij die mensen langs. Ze bevinden zich op de Ringv?gen 153, op S?dermalm.

Wolfis Rotisserie

Gisteren heb ik met een Belgische collega de maaltijd genuttigd. We kwamen er achter dat we allebei Nederlands spreken en dat we allebei in Hotel Erikson in Sindelfingen logeren. Dus aangezien het een plezante man is maar 'ns wat gegeten 's avonds.

Hij was al een aantal keren in Sindelfingen/B?blingen geweest, dus hij had een goeie tip. Er zou ergens een hotel zijn dat Hotel Knote heet, en daar zou een restaurant in zitten wat fantastisch zou zijn. Dus wij op zoek.

Eerst door een Duitser totaal genegeerd toen ik in m'n beste en meest beleefde Duits vroeg of ik 'm wat mocht vragen. Toen van een vriendelijke buitenlandse heer wat instructies gekregen. Die waren fout, dus we waren aan de verkeerde kant van het centrum terecht gekomen, waar we een Griekse heer tegenkwamen die met ons naar het hotel mee liep. Ik hoop dat ik me deze zaken herinner wanneer er weer 'ns iemand over kut-buitenlanders begint te zeveren.

Uiteindelijk waren we dan bij Wolfis Rotisserie aangekomen. Er kwam direct een vriendelijke, prompte roodharige Duitse dame van ongeveer 55 jaar naar ons toe. De eigenaresse. Zij was onze bediening voor de avond.

Het restaurant zag er bijna een beetje kitch uit, maar op een gezellige manier. Onze gastvrouw stond ons met raad en daad terzijde. Ze kon een fantastische droge Sekt als aperitief aanbevelen, waarna de keuze op slakken met hete saus viel, gevolgd door lamsfilet met bonen in bacon, seizoen-groenten en fantastische gebakken aardappelen met ui en spekjes, zoals dominee Gremdaad dat zou zeggen. De hoofdgerechten waren simpel, recht voor z'n raap maar met bijzonder veel liefde en zorg in mekaar gedraaid.

Ook kon je merken dat ze zelf het menu gemaakt had of er heel veel vanaf wist. Iets wat ik normaal namelijk haat als ik in Zweden naar een restaurant ga is dat als ik vraag "wat kunt u me aanbevelen, lam of eend?" er altijd door een anorectische, gepiercte 20-jarige het antwoord "weet ik nie, ik ben vegetarisch" gegeven wordt. Zo was het gisteravond niet. Ik werd bijna verliefd op die vrouw.

Daarbij kon ze ons een locale wijn uit Stuttgart aanbevelen. Een hele fijne droge rode wijn die toch makkelijk te drinken was. Ik geloof niet dat ik ooit zo snel een fles wijn leeg kreeg. Ook het feit dat er voor we met de ogen konden knipperen een bord met brood en heerlijke kruidenboter voor onze neuzen stond was meer dan sympathiek.

Al met al kan ik iedereen die ooit in de buurt van Stuttgart is de reis naar Sindelfingen aanbevelen om bij Wolfis te gaan eten. Goed eten, goeie service, leuke atmosfeer en *hele* goeie wijn. Zo moet dat zijn. En dan was het nog 'ns niet zo duur ook.

Goulash...

Los van een discussie over waarom Robbie Williams en Tom Jones zo verrekte Amerikaans moeten klinken tijdens het zingen (hebben jullie dat ooit begrepen? dat mensen die Britser klinken dan Blair, Schotser dan Connery plotseling tijdens het zingen Elvis accentloos laten lijken?) hebben we gister en vanochtend nog meer fijne dingen gedaan.

E?n van de grote voordelen van het hebben van een half-Tjechische vriendin is natuurlijk dat ze je kan leren Goulash te maken. (Wel even neerscrollen om de Goulash te zien... )

Goulash bestaat natuurlijk zoals we weten uit de volgende dingen:
- Paprika
- Paprika poeder
- Cayennepeper
- Zout
- Laurierblad
- Rundvlees
- Ui
- Knoflook
- Tomaat
- Bouillonblokjes
- Komijn (belangrijk hoor)

Hetgeen je dan samen laat koken en braden tot een potje in ongeveer twee dagen tijd. Maar de truc met dit gedoe is, en dat wist ik nooit, dat als je goeie Goulash wil maken, je boter moet smelten, en dan nog voor de ui en knoflook eigenlijk een halve kilo paprikapoeder in die boter moet gooien om de smaak er goed in te branden. Bovendien heet die meuk in het Tjechisch Gulas.

Dobrou chut'!!!

Gondolen...

Yesterday, Lisa turned thirty, which means I was up at 6 fixing breakfast, giving her her present and all that, and in the evening we went and had some dinner in Gamla Stan.

Some friends of hers had fixed a surprise gathering at Gondolen for her, and I was the one lying to her all day and dragging her over there...

But holy schmokes, they have good drinks. It's quite the renowned place, and their bar is as renowned as their kitchen. I can recommend the following drink to the lovers of spirits:

Hemingways
- Fresh strawberries
- Dark rum
- Bols Advokaat
- Lime Juice
- Orange Juice

Yeah baby! Yeah!